Studia w Norwegii – jak wygląda nauka na uczelni wyższej w Norwegii?

W Norwegii aby dostać się na studia potrzebujemy tzw. studiekompetanse, które uzyskuje się po prostu przez zdanie egzaminów po szkole średniej. Niekiedy prawo do studiowania może dać nam jednak realkompetanse, czyli doświadczenie zdobyte w miejscu pracy i ściśle wiążące się z wybranym kierunkiem studiów.

Każdy przypadek jest rozpatrywany indywidualnie. Naczelna zasada brzmi: do rozpoczęcia studiów wystarczy zdana matura (świadectwo dojrzałości liceum ogólnokształcącego, liceum zawodowego, technikum lub średniego studium zawodowego) oraz spełnienie wymagań w zakresie znajomości języka.

Rodzaje uczelni wyższych

Osoby chętne do zdobycia wykształcenia wyższego w Norwegii mają do dyspozycji aż 77 uczelni, w tym uniwersytety (universiteter), uniwersytety zawodowe (vitenskapelige høyskoler), uczelnie artystyczne, prawne, wojskowe i policyjne oraz szkoły wyższe/publiczne koledże uniwersyteckie (høyskole) – w tym prywatne (private høyskoler). Różnice między uniwersytetami a szkołami wyższymi coraz bardziej się zacierają. Szkoły wyższe, podobnie jak w innych systemach szkolnych, ukierunkowane są bardziej zawodowo, mogą one jednak, tak samo jak uniwersytety, nadawać tytuł doktora i prowadzić badania naukowe. Norweskie ośrodki akademickie znajdują się w Oslo, Trondheim, Bergen, Stavanger, Agder, Tromsø, Ås oraz Bodø.

Możliwe tryby studiów

Podobnie jak w innych krajach europejskich, w zależności od kierunku studiów, możemy uczyć się w trybie albo studiów dwustopniowych – licencjat trwa 3 lata (uzyskuje się stopień bachelor), studia magisterskie 2 (master), a każdy rok odpowiada 60 punktom ECTS. W Polsce jeden przedmiot – jeden kurs – gwarantuje często zdobycie zaledwie 3 czy 4 punktów, w systemie norweskim jest to zwykle 10, a często nawet 15 ECTS. Co to oznacza? Że studenci mają więcej czasu np. na pracę zarobkową. 

Od systemu dwustopniowego są jednak wyjątki: niektóre uczelnie oferują roczne lub 1,5-roczne studia magisterskie, można też zdecydować się na 5-letnie jednolite studia magisterskie (one-tier masters degrees, prosto po szkole średniej), 6-letnie studia zawodowe lub też 4-letnie studia licencjackie w szkołach artystycznych, muzycznych i nauczycielskich.

Opłaty w trakcie studiów

Studiowanie w Norwegii nie wiąże się z żadnymi opłatami poza symboliczną opłatą semestralną (semester fee) w wysokości od 300 do 600 NOK. W zamian otrzymuje się kartę magnetyczną, przy użyciu której można otworzyć budynek uczelni nawet o czwartej nad ranem, drukować i kserować bez ograniczeń, a także zyskać dostęp do fantastycznie zaopatrzonych bibliotek.

Studenci mogą starać się o zasiłki i kredyty studenckie z państwowego funduszu pożyczkowego NSELF. Maksymalne podstawowe wsparcie może sięgać 10,63 tys. NOK miesięcznie. Na każdej uczelni działają też studenckie organizacje socjalne, przynależność do których jest obowiązkowa (opłata: 300-600 NOK za semestr). Członkowie organizacji mogą liczyć na pomoc prawną, psychologiczną, pomoc w znalezieniu zakwaterowania czy opiekunki do dziecka.

UWAGA: Płatne są studia na uczelniach prywatnych oraz nieliczne, specjalistyczne kierunki zawodowe.

Wymagane kompetencje językowe studentów spoza Norwegii

Studenci z zagranicy mogą wybierać na obranych przez siebie kierunkach studiów spośród wielu kursów prowadzonych w języku angielskim. Od kandydatów spoza Norwegii uczelnie wymagają znajomości angielskiego potwierdzonej certyfikatem IELTS lub TOEFL.

Jako że studia licencjackie prowadzone są niemal wyłącznie w języku norweskim, studenci z zagranicy mają do wyboru zaliczenie roku przygotowawczego z obowiązkowym kursem językowym (preparatory year), ukończenie stosownego kursu (np. w Międzynarodowej Szkole Letniej przy Uniwersytecie w Oslo) i zdanie egzaminu na poziomie III (Level III) lub przedłożenie certyfikatu: Læreplan i norsk som andrespråk albo Test i norsk (zwany również Bergenstesten) na poziomie zaawansowanym (høyere nivå) z wynikiem Bestått lub Godt bestått.

Swoboda i samostanowienie studentów

Dla Polaków studiowanie w Norwegii może być doświadczeniem zaskakującym. Nikt nie sprawdza obecności na zajęciach – podjąłeś decyzję o kształceniu się, odpowiedzialność za zdobywanie wiedzy bierzesz więc na siebie. Będziesz w stanie podejść do egzaminu bez uczestnictwa w zajęciach? Twoja sprawa. Nie oznacza to jednak, że studiując w Norwegii będziesz mieć lekko, łatwo i przyjemnie. Tak jak w przypadku zdobywania wykształcenia wyższego w innych krajach, także w Norwegii staniesz przed koniecznością czytania i analizowania wielu tekstów źródłowych oraz materiałów naukowych.

Wiele w nich wymaga przedyskutowania w grupie, rozmowy z kimś mądrzejszym i bardziej doświadczonym. Rezygnując z obecności na zajęciach odbierasz sobie szansę nie tylko na pogłębienie wiedzy, ale i na weryfikację błędów czy poznanie zdania innych osób. Słowem: norweski student traktowany jest jak dorosły, świadomy swoich decyzji człowiek. Daje mu się dużo swobody i liczy na to, że wykorzysta swoją szansę.

 Wśród najpopularniejszych i najbardziej cenionych kierunków studiów w Norwegii dominują medycyna, weterynaria, prawo, psychologia, stomatologia, farmacja, ale również pedagogika.

Szukasz pracy za granicą?

Zarabiaj nawet 100 zł/h

Aplikuj już teraz →