Czy polskie uprawnienia budowlane są uznawane za granicą?

Uprawnienia budowlane to certyfikaty potwierdzające nie tylko wiedzę, ale przede wszystkim umiejętności oraz doświadczenie będące gwarancją, że legitymująca się nimi osoba jest zdolna do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, polegających na projektowaniu i kierowaniu robotami budowlanymi. Samo ukończenie studiów technicznych w specjalnościach inżynierskich czy architektonicznych nie jest wystarczające, aby móc takie samodzielne funkcje pełnić. Podobnie jak w przypadku lekarzy, prawników czy nauczycieli wymagane są praktyki i zdobywanie doświadczenia. We wszystkich wymienionych zawodach w grę wchodzi odpowiedzialność za zdrowie i życie ludzi, co oznacza, że zdobytej na studiach wiedzy muszą towarzyszyć konkretne umiejętności. Zdobyć je można wyłącznie w praktyce.

Jak uzyskać uprawnienia budowlane w Polsce?

Aby móc uzyskać w Polsce uprawnienia budowlane należy spełnić odpowiednie warunki zdefiniowane w Prawie budowlanym oraz przepisach szczególnych, tj. rozporządzeniu ministra właściwego ds. architektury i budownictwa. Wymogi podstawowe zawarte w ustawie Prawo budowlane (PB), są różne w zależności od specjalności i zakresu, ogólnie wymogi dotyczą:

  • posiadania wykształcenia wyższego (bądź średniego), w odpowiedniej lub pokrewnej (art. 14 ust. 3 PB),
  • odbycia praktyki na budowie oraz przy sporządzaniu projektów przez odpowiedni okres (art. 14 ust. 3 PB),
  • złożenie egzaminu (art. 12 ust. 3 PB).

Istnieją dwa rodzaje uprawnień (art. 13 PB):

  • do projektowania,
  • do kierowania robotami budowlanymi,
  • do projektowania i kierowania robotami budowlanymi.

Dla poszczególnych rodzajów uprawnień w art. 14 ust. 3 PB określone są odrębne wymogi ich uzyskania.

Uprawnienia wydaje się:

  • bez ograniczeń,
  • w ograniczonym zakresie.

Czy polskie uprawnienia budowlane są ważne na terenie Unii Europejskiej?

Dzięki temu, że Polska jest członkiem Unii Europejskiej, polskie uprawnienia budowlane są traktowane w państwach członkowskich na takich samych zasadach jak w kraju. Oznacza to więc, że wszelkie certyfikaty zdobyte w Polsce mają moc prawną w innych krajach Wspólnoty. Jednym z warunków dopuszczenia pracownika do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych na terenie krajów Wspólnoty jest przynależność do właściwej izby branżowej (izby samorządu zawodowego).

Uprawnienia na sprzęt roboczy oraz uprawnienia budowlane w Norwegii

W Norwegii polskie uprawnienia budowlane nie są honorowane, gdyż państwo to nie należy do Unii Europejskiej. Zaś polskie uprawnienia państwowe wydane przez UDT (Urząd Dozoru Technicznego) oraz IMBiGS (Instytut Mechanizacji Budownictwa i Górnictwa Skalnego) nie są honorowane automatycznie. Oznacza to, że aby móc używać tego rodzaju polskich uprawnień na terenie Norwegii, należy wystąpić o pozwolenie do norweskiej Inspekcji Pracy (Arbeidstilsynet).

Tylko razem z uzyskanym pozwoleniem z norweskiej Inspekcji pracy możemy używać polskich uprawnień na sprzęt roboczy w Norwegii. Pozwolenie otrzymuję się na podstawie wypełnionej aplikacji przesłanej do norweskiej Inspekcji Pracy razem z kopią paszportu oraz kopią polskich uprawnień na dany sprzęt roboczy. Czas rozpatrywania aplikacji trwa do 4 tygodni.

Odpowiednikiem polskich uprawnień budowlanych w Norwegii jest sentral godkjenning (w skrócie SG). Za nadawanie SG odpowiada DIBK – Norweski Dyrektorat Budownictwa, który weryfikuje kompetencje przedsiębiorstwa. Oceniane są między innymi: wypłacalność względem Skarbu Państwa, dysponowanie odpowiednimi i wystarczającymi zasobami ludzkimi, legalność prowadzonej działalności gospodarczej itp. Sentral godkjenning wydawane są na okres 3 lat. Po tym czasie trzeba złożyć wniosek o ponowne nadanie uprawnień.
SG dzielą się na klasy nadawane ze względu na obszar zawodowy. Poza tym każda klasa dzieli się na prace projektowe oraz prace wykonawcze. Sentral godkjenning przyznawane są w trzech klasach zawodowych (norw. Tiltaksklassene):

  • SØK – odpowiedzialność za wnioskowanie
  • PRO – odpowiedzialność za projektowanie
  • UTF – odpowiedzialność za wykonawstwo

Obowiązuje też dodatkowa klasyfikacja, która bierze pod uwagę funkcję pełnioną w trakcie kontroli:

  • KPR – odpowiedzialność za kontrolę procesu projektowania
  • KUT – odpowiedzialność za kontrolę wykonawstwa

Polskie uprawnienia dla pracowników – norweskie dla firm

Jak widać najistotniejsza różnica polega na tym, że polskie uprawnienia budowlane to certyfikaty przyznawane pojedynczym osobom, zaś w Norwegii przyznaje się je firmom. I to tylko tym, które wyróżniają się rzetelnością i działają w oparciu o aktualne przepisy budowlane. Posiadanie sentral godkjenning znacząco podnosi pozycję firmy na rynku. Firma może starać się o przyznanie uprawnień budowlanych w kilku branżach jednocześnie. W jakich?

  • architektura
  • konstrukcje drewniane
  • konstrukcje murowe i betonowe
  • hydraulika
  • konstrukcje stalowe i metalowe
  • bezpieczeństwo pożarowe
  • wentylacja i klimatyzacja
  • roboty ziemne
  • modernizacja zabytków

Firma chcąca uzyskać SG musi spełnić następujące warunki:

  1. Zatrudnienie pracowników wykwalifikowanych (posiadających dyplom czeladnika, tzw. Svenebrev) w specjalności, w ramach której ubiega się o nadanie SG.
  2. Wykonanie minimum trzech projektów zrealizowanych w ciągu ostatnich 8 lat. Projekty muszą być podparte referencjami, które potwierdzą, że wykonana praca jest wysokiej jakości.
  3. Ukończenie przez właściciela firmy obowiązkowego kursu HMS dla szefa firmy, tzw. Hms kurs for dagling leder.
  4. Wdrożenie wewnętrznego systemu kontroli jakości.

Szukasz pracy za granicą?

Zarabiaj nawet 100 zł/h

Aplikuj już teraz →